نگاهی به فیلم " طبیعت بی جان " به بهانه پخش از شبکه چهار
"طبيعت بيجان" بعد از موفقيت فيلم "يک اتفاق ساده" مقابل دوربين رفت . سهراب شهيد ثالث که از او به عنوان پايه گذار سينمای واقع نمای ايران ياد می شود، "يک اتفاق ساده" را با دشواری های بسيار کارگردانی کرد. او از جمله فیلم سازانی بود که تحصيلکرده اروپا در رشته سینما بود و کارش را با ساخت آثار مستند آغاز کرد. "يک اتفاق ساده" هم در واقع با بودجه يک فيلم مستند مقابل دوربين رفت.
شهيد ثالث در سال 1353 " طبيت بی جان " را با شرايطی بسيار بهتر از " يک اتفاق ساده" مقابل دوربين برد. هرچند اين بار هم او فيلم را در يک فضای ساده و واقعی و با حضور نابازيگران بوده.
در" طبيعت بی جان " هدف اصلی شهيد ثالث نشان دادن ملال زندگی است که اين کار را بسيار هنرمندانه توانسته است انجام دهد.
داستان زندگی درباره يک زوج پير و سالخورده است که در منطقه ايي دور افتاده زندگی می کنند که ريتم زندگی آنها نيز بدون حادثه و کند است .
مهمترين اتفاق فيلم , اعلام حکم بازنشستگی سوزنبان پير و جايگزينی يک جوان به جای اوست. به غير از اين قسمت به ياد ماندنی ترين بخش فيلم که در تاريخ سينما نيز بسيار جاودانه است سوزن نخ کردن پيرزن است که می کوشد چند بار سوزن را نخ کند ولی در نهايت نيز موفق به انجام اين کار نمی شود.
بازی های بسيار خوب و رنگ صحنه و لباس بازيگران ذهن بيننده را بسيار به خود جلب می کند. سکوت بسيار مرموزی هم که در فيلم وجود دارد با آهنگ اثر هماهنگی دارد. شخصيت ها در اين فيلم به صورتی است که باعث می شود بيننده با آن همدردی کند و با آنکه شخصيت ها به صورتی هستند که از فضای شهری دور هستند وليکن در اطراف ما آشنا به نظر می رسند.
در انتها نکته بارز اين فيلم در آن است که پس از اتمام بيننده را رها نمی کند و مخاطب را به سمت شناخت چنين افراد فراموش شده ايي می کشاند.
|
+| نوشته شده توسط
samira در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385
|
